Υπάρχουν εξωγήινοι; Οι αρχαίοι Έλληνες το πίστευαν

 

 

 

Strange News | Aliens | Hot News | Tech News | Tεχνολογία

Ας μιλήσουμε για εξωγήινους

Όσον αφορά τους εξωγήινους, ο καθένας έχει μια γνώμη.

Ο διάσημος φυσικός Ενρίκο Φέρμι κοίταξε περίφημα την εκκωφαντική σιωπή του νυχτερινού ουρανού πάνω από το Εθνικό Εργαστήριο του Λος Άλαμος τη δεκαετία του 1940 και απαίτησε να μάθει πού στο διάολο ήταν όλοι.

Αν έστω και ένα από τα μεγαλύτερα μυαλά του 20ου αιώνα παραπλανήθηκε, είναι καλό στοίχημα ότι δεν θα τα καταφέρουμε πολύ καλύτερα στο να απαντήσουμε στην ερώτηση “πού είναι όλοι οι εξωγήινοι;” Υπάρχουν ακόμα πολλά να πούμε γι ‘αυτά, ωστόσο, και η ιδέα των εξωγήινων ειδών σε άλλους κόσμους ή σε διαφορετικές πραγματικότητες είναι περίπου τόσο παλιά όσο η ανθρώπινη σκέψη.

Για οποιονδήποτε λόγο, οι εξωγήινοι κρατούν τη φαντασία μας, σε εγρήγορση. Τι εννοούμε λοιπόν όταν μιλάμε για εξωγήινους; Ποιες είναι οι καλύτερες εικασίες μας για την εμφάνισή τους αν υπάρχουν; Και, ειλικρινά, ποιες είναι οι πιθανότητες να είναι πραγματικά εκεί έξω, και γιατί να μας νοιάζει τόσο πολύ;
Υπάρχουν εξωγήινοι;

Αυτή είναι η ερώτηση των εκατομμυρίων ευρώ, έτσι δεν είναι;

Έχουμε ανακαλύψει χιλιάδες εξωπλανήτες τα τελευταία 30 χρόνια, και δεν έχουμε ακούσει για aliens με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Αν κοιτάξουμε απλώς το ζήτημα των πιθανοτήτων, τότε φαίνεται τρέλα να αμφιβάλλουμε για την ύπαρξη εξωγήινων.

Υπάρχουν περίπου 400 δισεκατομμύρια αστρικά συστήματα μόνο στον γαλαξία του Γαλαξία μας, και καθένα από αυτά είναι σχεδόν εγγυημένο ότι έχει τουλάχιστον έναν εξωπλανήτη. Τα περισσότερα συστήματα που έχουμε εξετάσει λεπτομερώς έχουν μισή ντουζίνα εξωπλανήτες, με δύο ή τρεις στην «κατοικήσιμη ζώνη» του αστέρα τους—το εύρος απόστασης από το αστέρι όπου μπορεί να υπάρχει υγρό νερό στην επιφάνειά του τουλάχιστον για ένα σημαντικό μέρος της χρονιάς.

Το Ινστιτούτο Αναζήτησης Εξωγήινης Νοημοσύνης ερευνά τους ουρανούς για ραδιοφωνικά σήματα από ευφυείς πολιτισμούς εδώ και δεκαετίες. Αν και υπήρξαν πολλά ψευδώς θετικά στοιχεία, δεν έχουμε ακόμη υποκλέψει ή λάβουμε με άλλο τρόπο τόσα πολλά ως “Hello World”. Έχουμε βάλει ακόμη και πολλά από τα σημαντικά σημεία του είδους μας σε έναν χρυσό δίσκο και τον στείλαμε στο διαστρικό διάστημα —δύο φορές— με την ελπίδα ότι θα χτυπήσει κάποιον εκεί πάνω που θα πάρει στη συνέχεια το «τηλέφωνο» και θα μας καλέσει να μας πει ότι δεν είμαστε μόνοι.

Αλλά επιπλέον, πολλά από τα επιστημονικά μας όργανα επόμενης γενιάς, όπως το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb ή το τηλεσκόπιο Nancy, είναι ειδικά σχεδιασμένα, ή τουλάχιστον το έχουν στην αποστολή τους, για να αναζητήσουν εξωγήινη ζωή. Είναι αναμφισβήτητο ότι αν υπάρχει εξωγήινη ζωή εκεί έξω που μπορεί να ανιχνευθεί, είμαστε πιο κοντά στο να έρθουμε σε επαφή από ποτέ.

Αλλά αυτό θα ίσχυε είτε απείχαν μέρες από το να λάβουμε ένα διαστρικό email είτε είχαμε δεκαετίες μπροστά μας προτού πραγματοποιηθεί οποιοδήποτε είδος επαφής, και έτσι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε οι περισσότεροι από εμάς είναι να κοιτάξουμε τον νυχτερινό ουρανό όπως ο Ενρίκο Fermi και κάντε τις μεγάλες ερωτήσεις όσο περιμένουμε μια απάντηση, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Οι εξωγήινοι θα μπορούσαν και θα μοιάζουν σχεδόν με οτιδήποτε μπορείτε να φανταστείτε, δεδομένης της φύσης της εξέλιξης και της ανάπτυξής τους (εάν υπάρχουν). Ακόμα και στη Γη, μας εκπλήσσει συνεχώς τα είδη της εντελώς παράξενης χλωρίδας και πανίδας που ζουν 1 χιλιόμετρο κάτω από την επιφάνεια του ωκεανού και είμαστε πολύ πιο κοντά σε ένα βαρελόψαρο  (Macropinna microstoma) από ό,τι στους Άλφα Κενταύρους.

Εκτός κι αν ίσχυε το ακριβώς αντίθετο.

Υπάρχει μια θεωρία στην εξελικτική βιολογία που ονομάζεται συγκλίνουσα εξέλιξη. Σύμφωνα με αυτή την ιδέα, τα γεωγραφικά απομονωμένα είδη είναι πιθανό να υιοθετήσουν τις ίδιες εξελικτικές προσαρμογές λόγω του περιβάλλοντος ζωής τους.

Όλες αυτές οι ταινίες με ανθρωποειδείς εξωγήινους μπορεί να είναι μια πιο ακριβής αναπαράσταση των μελλοντικών μας σχέσεων με εξωγήινους από οτιδήποτε άλλο εκτός της Ημέρας της Ανεξαρτησίας. Ας υποθέσουμε ότι οι εξωγήινοι για τους οποίους μιλάμε εξελίχθηκαν κυρίως στη γη και σε έναν πλανήτη παρόμοιο με τον δικό μας. Σε αυτή την περίπτωση, θα έχουν πολλές από τις ίδιες φυσιολογικές εξελίξεις που έχουμε εμείς, ακόμα κι αν υπάρχουν κάποιες πιο μοναδικές διαμορφώσεις.

Είναι πολύ πιο πιθανό να αναγνωρίσουμε τους εαυτούς μας σε εξωγήινους που εξελίσσονται στη γη παρά σε οτιδήποτε εξελίχθηκε στους ωκεανούς, ωστόσο, αυτό είναι σίγουρα κάτι που πρέπει να σκεφτούμε καθώς κοιτάμε στον κόσμο για αποδείξεις ευφυούς ζωής—και επίσης μας υπενθυμίζει ότι υπάρχουν πολλοί εξωγήινοι που πρέπει να ανακαλυφθούν πιο κοντά στο σπίτι από ό,τι πολλοί άνθρωποι αντιλαμβάνονται.
 

Τι γίνεται με την εξίσωση Drake;

Η Εξίσωση Drake εισήχθη από τον αστρονόμο Frank Drake το 1961 ως σημείο εκκίνησης για συζήτηση στην πρώτη συνάντηση αστρονόμων που εργάζονταν πάνω στο θέμα της αναζήτησης εξωγήινης νοημοσύνης και έκτοτε έχει αποκτήσει κάτι σαν τη δική της ζωή.

Σύμφωνα με το Ινστιτούτο SETI, η Εξίσωση Drake «είναι γενικά αποδεκτή ότι είναι η «δεύτερη πιο διάσημη εξίσωση στην επιστήμη (μετά το E= mc2) και μπορείτε να τη βρείτε σχεδόν σε κάθε εγχειρίδιο αστρονομίας». Αυτό δεν είναι τόσο μεγάλο, και η εξίσωση Drake έχει επηρεάσει τη συζήτηση γύρω από την εξωγήινη ζωή τα τελευταία 60 και πλέον χρόνια.

Η Εξίσωση Drake εξετάζει διάφορους παράγοντες για να προσδιορίσει την πιθανότητα εξωγήινης ζωής στον γαλαξία μας.

Η εξίσωση Drake ορίζεται ως

N = R* • fp • ne • fl • fi • fc • L

με τους όρους στην εξίσωση Drake να είναι:

    Ν: Ο αριθμός των πολιτισμών στον γαλαξία μας των οποίων η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία είναι ανιχνεύσιμη
    R*: ο ρυθμός σχηματισμού άστρων στον γαλαξία που παράγει κατάλληλες συνθήκες για την ανάπτυξη της ζωής
    fp: Το κλάσμα εκείνων των αστεριών που έχουν πλανητικά συστήματα
    ne: Ο μέσος αριθμός πλανητών σε ένα αστρικό σύστημα που μπορούν να υποστηρίξουν ζωή
    fl: Το κλάσμα τέτοιων πλανητών όπου στην πραγματικότητα αναπτύσσεται ζωή
    fi: Το κλάσμα των πλανητών που συντηρούν τη ζωή όπου αναπτύσσεται ευφυής ζωή
    fc: Το κλάσμα εκείνων των πλανητών που έχουν πολιτισμούς ικανούς να παράγουν ανιχνεύσιμα ηλεκτρομαγνητικά σήματα, όπως ραδιοκύματα
    L: Η μέση χρονική διάρκεια που ένας πολιτισμός μπορεί να παράγει τέτοια σήματα, σε χρόνια

Αυτό που ψάχνουμε είναι το N, δηλαδή η πιθανότητα ένας εξωγήινος πολιτισμός να είναι ζωντανός και να μεταδίδεται σε μια χρονική στιγμή που μπορούμε να τον ακούσουμε. Πάρτε αυτή την πιθανότητα και πολλαπλασιάστε την με τον αριθμό των αστεριών στον γαλαξία μας (400 δισεκατομμύρια). Θεωρητικά, μπορείτε να καταλήξετε σε μια πρόχειρη εκτίμηση του αριθμού των ενεργών εξωγήινων πολιτισμών που κατοικούν αυτή τη στιγμή στον γαλαξία μας.

Εάν έχετε διαβάσει προσεκτικά αυτές τις μεταβλητές, ωστόσο, θα πρέπει να είναι αρκετά προφανές για εσάς ότι αυτή δεν είναι μια εξίσωση με την παραδοσιακή έννοια, όπως, ας πούμε, E=mc2 ή a2 + b2 = c2.

Η εξίσωση Drake είναι, τελικά, μια πιθανολογική, που σας δίνει ένα αποτέλεσμα μεταξύ μηδέν και ενός, και που σας λέει τις πιθανότητες ενός συγκεκριμένου αποτελέσματος, όπως η ανατροπή ενός νομίσματος ή η κύλιση ενός ζαριού, μόνο με πολλές περισσότερες πλευρές και το καθένα ζύγιζε πολύ διαφορετικά από τα άλλα.

Εάν ο αριθμός των πλανητών που συντηρούν τη ζωή σε ένα πλανητικό σύστημα είναι ένας ή δύο πλανήτες μεγαλύτερος από τον αναμενόμενο, ο αντίκτυπος στο αποτέλεσμα μπορεί να είναι σημαντικός. Ο χρόνος που ένας πολιτισμός μπορεί να υπάρχει ενώ είναι ικανός να παράγει ηλεκτρομαγνητικά κύματα μπορεί επίσης να δημιουργήσει έναν γαλαξία που σφύζει από δραστηριότητα ή, μπορεί να μετατρέψει τον Γαλαξία σε μια κοσμική κρύπτη με έναν μόνο κάτοικο -εμάς- που προορίζεται να πάρει τη θέση του δίπλα στον τα υπόλοιπα νεκρά εξωγήινα είδη που δεν θα μάθουμε καν την ύπαρξη τους.

Επειδή οι μεταβλητές στην εξίσωση Drake είναι τόσο ρευστές, δεν είναι σαν τις μαθηματικές εξισώσεις που παράγονται από στοχαστές όπως ο Αϊνστάιν ή ο Ευκλείδης. Αυτά προορίζονται να περιγράψουν κάτι συγκεκριμένο με έναν αφηρημένο τρόπο. Εν τω μεταξύ, η εξίσωση Drake είναι πολύ πιο ασαφής και κάθε μεταβλητή είναι ανοιχτή σε ερμηνεία (τουλάχιστον προς το παρόν) και εξυπηρετεί διαφορετικό σκοπό από τα απλά μαθηματικά.

Από πολλές απόψεις, η Εξίσωση Drake είναι φιλόδοξη και είναι περισσότερο έκφραση ελπίδας για την ύπαρξη προηγμένης εξωγήινης ζωής παρά επιστήμη (η οποία είναι μια από τις κύριες επικρίσεις που ασκούνται εναντίον της). Η ελπίδα δεν είναι επιστήμη, και από πολλές απόψεις είναι αντίθετη με την υγιή επιστήμη, τουλάχιστον στο ότι ένας καλός επιστήμονας δεν πρέπει να αναζητά στοιχεία για να υποστηρίξει ένα συμπέρασμα, αλλά θα πρέπει μάλλον να δει αν είναι ουδέτερος (ή όσο το δυνατόν πιο κοντά στο ουδέτερο ) η παρατήρηση ή ο πειραματισμός υποστηρίζει μια υπόθεση.

Σε κοσμικούς όρους, είχαμε την ικανότητα να ανιχνεύουμε εξωγήινους σε άλλους κόσμους για κάτι περισσότερο από εκατό χρόνια, το πολύ (υποθέτοντας ότι οι στοιχειώδεις ραδιοφωνικοί δέκτες στη Γη θα μπορούσαν με κάποιο τρόπο να λάβουν ραδιοφωνικές εκπομπές από χιλιάδες έτη φωτός μακριά, όχι αυτό θα καταλαβαίναμε τι ακούγαμε αναγκαστικά).

Εν ολίγοις, μόλις ανοίξαμε το ραδιόφωνο και δεν είχαμε καν την ευκαιρία να ακούσουμε το τραγούδι. Δεδομένου ότι οι ατομικές μας ζωές είναι τόσο σύντομες, κοσμικά, θα ήταν παράλογο να πούμε ότι δεν υπάρχει εξωγήινη ζωή εκεί έξω επειδή δεν έχουμε ακούσει γι ‘αυτούς. Αυτό είναι που κάνει την Εξίσωση Drake ένα κρίσιμο σημείο συζήτησης από επιστημονική άποψη, επειδή δίνει στους επιστήμονες κάποια προοπτική.

Ναι, αυτή είναι μια τεράστια θημωνιά χόρτων που έχουμε μπροστά μας, και μετά από λίγο ψάξιμο, δεν έχουμε βρει ακόμη βελόνες.

ΠΗΓΗ

 

 

 

 

Μάθετε πρώτοι τα Hot News. Ακολουθήστε το Hot Radio στο Google News

 Ακολουθήστε μας και στο Instagram