Πράγματα που ίσως δεν ξέρεις για την Virginia Madsen

Virginia Madsen: Η γυναίκα που έκανε έναν υπολογιστή να ερωτευτεί στα «Ηλεκτρικά Όνειρα»

Από τη ρομαντική φαντασία του 1984 μέχρι την υποψηφιότητα για Όσκαρ, η Αμερικανίδα ηθοποιός έχει μια διαδρομή γεμάτη ενδιαφέρουσες στροφές. Για τους φίλους των 80s, όμως, θα είναι πάντα η τσελίστρια μιας ιδιαίτερης κινηματογραφικής ιστορίας αγάπης.

Υπάρχουν ταινίες που τις θυμάσαι μόλις ακούσεις ένα τραγούδι. Τα «Ηλεκτρικά Όνειρα» — Electric Dreams (1984) ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. Και μαζί με τις πρώτες νότες του «Together in Electric Dreams», επιστρέφει η εικόνα της Virginia Madsen, της νεαρής μουσικού που βρέθηκε ανάμεσα σε έναν ντροπαλό άντρα και έναν… ερωτευμένο υπολογιστή.

Γεννημένη στο Σικάγο στις 11 Σεπτεμβρίου 1961, η Virginia Gayle Madsen συμπληρώνει τα 65 της χρόνια. Αδελφή του ηθοποιού Michael Madsen, ξεκίνησε την κινηματογραφική της πορεία με το Class το 1983. Ακολούθησαν η πριγκίπισσα Irulan στο Dune του David Lynch, η Helen Lyle στο Candyman και, χρόνια αργότερα, η Maya στο Sideways, που της χάρισε υποψηφιότητα για Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου το 2005.

 

Η Μάντσεν γεννήθηκε στο Σικάγο του Ιλινόι, κόρη της Ελέιν (το γένος Νέλσον) και του Κάλβιν Κρίστιαν Μάντσεν, πυροσβέστη.

Αφού οι γονείς της Μάντσεν χώρισαν στα τέλη της δεκαετίας του 1960, όταν τα παιδιά ήταν μικρά, η μητέρα της εγκατέλειψε την καριέρα της στα χρηματοοικονομικά για να ακολουθήσει καριέρα στις τέχνες, ενθαρρυμένη από τον κριτικό κινηματογράφου Ρότζερ Ίμπερτ.

Τα αδέρφια της Μάντσεν είναι ο ηθοποιός Μάικλ Μάντσεν (1957–2025) και η Σέριλ Μάντσεν, επιχειρηματίας.

Οι παππούδες της από την πλευρά του πατέρα της ήταν Δανοί και η μητέρα της έχει ιρλανδική και σκωτσέζικη καταγωγή, καθώς και μακρινή ιθαγενή αμερικανική καταγωγή.

Η μητέρα της ήταν επίσης δημιουργός ταινιών. Η Elaine Madsen ήταν σκηνοθέτρια ντοκιμαντέρ και συγγραφέας, βραβευμένη με Emmy. Το 2009 συνεργάστηκαν στο I Know a Woman Like That, ένα ντοκιμαντέρ για γυναίκες άνω των 60 που συνέχιζαν να δημιουργούν και να αμφισβητούν τα στερεότυπα της ηλικίας. Ανάμεσά τους οι Rita Moreno, Lauren Hutton και Eartha Kitt.

Είχε αποφασίσει από μικρή ότι θα γίνει ηθοποιός.

Η Madsen έχει αναφέρει ότι ήθελε να παρακολουθήσει μαθήματα του δασκάλου υποκριτικής Ted Liss ήδη από τα 12 της. Αργότερα σπούδασε κοντά του στο Σικάγο, αντιμετωπίζοντας την υποκριτική ως επάγγελμα που απαιτούσε εκπαίδευση. Πηγή.

Εμφανίζεται σε βιντεοκλίπ του Michael Jackson!

Είναι ανάμεσα στους διάσημους που συγκεντρώνονται στο πλατό του «Liberian Girl» (1989). Στο ίδιο βίντεο εμφανίζονται, μεταξύ άλλων, οι Steven Spielberg, John Travolta, Olivia Newton-John και Whoopi Goldberg. Μια ωραία λεπτομέρεια για όσους την έχουν συνδέσει μόνο με τον κινηματογράφο.

Η σχέση της με τα μουσικά βίντεο είχε ξεκινήσει νωρίτερα.

Το 1984 υποδύθηκε τη γυναίκα που αναζητά ο Kenny Loggins στο βιντεοκλίπ του «I’m Free (Heaven Helps the Man)», τραγουδιού από το soundtrack του Footloose. Στην ιστορία του βίντεο, ο τραγουδιστής δραπετεύει από τη φυλακή και προσπαθεί να τη βρει. Πηγή.
Οι μέλισσες στο «Candyman» ήταν πραγματικές.

Σε συνέντευξή της για τα 20 χρόνια της ταινίας, επιβεβαίωσε ότι στις σκηνές χρησιμοποιήθηκαν ζωντανές μέλισσες και αποκάλυψε ότι είχε αλλεργία στα τσιμπήματά τους. Μια αρκετά πιο αγχωτική εμπειρία από ό,τι μπορεί να υποψιαζόταν ο θεατής.

Έγινε και η φωνή της μητέρας της Wonder Woman.
Στην ταινία κινουμένων σχεδίων Wonder Woman του 2009 έδωσε τη φωνή της στη βασίλισσα Ιππολύτη. Η δουλειά της περιλαμβάνει, επομένως, και ερμηνείες που το κοινό μπορεί να έχει ακούσει χωρίς να έχει αναγνωρίσει την ίδια. Πηγή.

Πέρασε και από την παρουσίαση του «Unsolved Mysteries».
Το 1999 συμμετείχε ως συμπαρουσιάστρια στη γνωστή αμερικανική εκπομπή ανεξιχνίαστων υποθέσεων. Μια διαφορετική πλευρά της τηλεοπτικής διαδρομής της, πέρα από τους ρόλους σε σειρές.

Έχει έναν γιο με τον Antonio Sabàto Jr.
Στην προσωπική της ζωή υπήρξε παντρεμένη με τον Danny Huston από το 1989 έως το 1992. Αργότερα απέκτησε έναν γιο με τον ηθοποιό Antonio Sabàto Jr., ενώ το 2020 παντρεύτηκε τον ηθοποιό Nick Holmes

 

Στα «Ηλεκτρικά Όνειρα» υποδύεται τη Madeline, μια τσελίστρια που μετακομίζει πάνω από το διαμέρισμα του αρχιτέκτονα Miles, τον οποίο ενσαρκώνει ο Lenny Von Dohlen. Ο υπολογιστής του Miles, ο Edgar, αποκτά συνείδηση και αρχίζει να διεκδικεί κι εκείνος την προσοχή της. Τη φωνή του τού δανείζει ο Bud Cort, μετατρέποντας ένα μηχάνημα σε απρόσμενο τρίτο πρόσωπο μιας ρομαντικής ιστορίας.

Με σκηνοθέτη τον Steve Barron και σενάριο του Rusty Lemorande, η ταινία συνδυάζει ρομαντική κωμωδία, μουσική και επιστημονική φαντασία. Σήμερα η ιδέα μιας μηχανής που δημιουργεί μουσική και αναζητά συναισθηματική σύνδεση ακούγεται εντυπωσιακά οικεία. Η ταινία, βέβαια, την αντιμετωπίζει με τη φαντασία και την αφέλεια ενός παραμυθιού των 80s.

Η χημεία των πρωταγωνιστών είχε και μια πραγματική ιστορία από πίσω. Σε συνέντευξή της στο The A.V. Club το 2013, όπως αναδημοσιεύεται σε αφιέρωμα για την ταινία, η Madsen θυμόταν ότι ένιωθε έντονη έλξη για τον Von Dohlen. Σύμφωνα με την ίδια, δεν προχώρησε κάτι μεταξύ τους, καθώς είχαν άλλους συντρόφους. Αυτή η ανεκπλήρωτη έλξη, όμως, βοήθησε τη σχέση τους στην οθόνη. Μιλούσε επίσης με ιδιαίτερη τρυφερότητα για το οικογενειακό κλίμα των γυρισμάτων και τη φιλία που διατήρησαν.

Μια ακόμη λεπτομέρεια φωτίζει τη σχέση της με τον ρόλο. Στο υλικό Τύπου της παραγωγής, που διασώζεται σε αρχείο φίλων της ταινίας, η Madsen εξηγούσε ότι την κέρδισε η ανεξαρτησία της Madeline: όπως η ίδια, είχε φύγει μακριά από το σπίτι της για να ακολουθήσει την καριέρα της. Οι ομοιότητες συνεχίζονταν στη μουσική· η Madeline έπαιζε τσέλο από τα εννέα της, ηλικία στην οποία η Madsen είχε ξεκινήσει πιάνο.

Η μουσική καθόρισε και τον τρόπο που γυρίστηκε μια συναισθηματική σκηνή της με τον Edgar. Σύμφωνα με το ίδιο αρχείο, οι δημιουργοί της έπαιξαν την μπαλάντα της σκηνής μόνο μία φορά πριν από το γύρισμα. Την άκουσε ξανά όταν άρχισαν να γράφουν οι κάμερες, ώστε να διατηρηθεί ο αυθορμητισμός της αντίδρασής της. Μια μικρή ιστορία που ταιριάζει απόλυτα σε μια ταινία όπου το συναίσθημα περνά μέσα από τη μουσική.

Το «Together in Electric Dreams» των Giorgio Moroder και Philip Oakey έφτασε στο Νο 3 των βρετανικών charts και παρέμεινε 13 εβδομάδες στο Top 75.

 

Κι αν σας ήρθε ήδη η μελωδία στο μυαλό, δυναμώστε την ένταση. Μερικά ηλεκτρικά όνειρα συνεχίζονται κάθε πρωί στο Hot Radio.