Πάτα play: «Sledgehammer» — 16 ώρες κάτω από ένα τζάμι για να γραφτεί ιστορία

Η soul καρδιά του Peter Gabriel, η χειροποίητη τρέλα ενός θρυλικού βίντεο κλιπ και η εβδομάδα που άφησε τους Genesis πίσω του.

Κάποια τραγούδια τα αναγνωρίζεις από τις πρώτες νότες. Κάποια βίντεο κλιπ αρκεί να τα δεις μία φορά για να σου μείνουν για πάντα. Το «Sledgehammer» του Peter Gabriel ανήκει και στις δύο κατηγορίες. Και πίσω από τις απίθανες μεταμορφώσεις του κρύβεται μια ιστορία φαντασίας, υπομονής και εξαντλητικής δουλειάς.

Κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 1986 ως πρώτο single του «So», με παραγωγούς τον Gabriel και τον Daniel Lanois. Πίσω από τον χορευτικό του παλμό βρισκόταν η αγάπη του δημιουργού του για τη soul και τα blues. Ο ίδιος το έχει περιγράψει ως φόρο τιμής στη μουσική με την οποία μεγάλωσε, αναφέροντας τον Otis Redding ως τον αγαπημένο του τραγουδιστή.

Αυτό ακούγεται στα πνευστά, στον ρυθμό, στον τρόπο που η φωνή πατάει πάνω στη μουσική. Το «Sledgehammer» έχει εκείνη τη σπάνια ισορροπία: σε κερδίζει αμέσως, αλλά κάθε νέα ακρόαση αποκαλύπτει κάτι ακόμη.

Για την εικόνα του τραγουδιού, ο σκηνοθέτης Stephen R. Johnson συνεργάστηκε με την Aardman και δημιουργούς όπως οι Brothers Quay, ο Peter Lord και ο Nick Park. Το αποτέλεσμα βασίστηκε σε stop-motion, animation με πλαστελίνη και pixilation, όπου πραγματικοί άνθρωποι φωτογραφίζονται καρέ-καρέ σαν να είναι φιγούρες animation.

Η πιο εντυπωσιακή λεπτομέρεια βρίσκεται πίσω από την κάμερα: για μία από τις σεκάνς, ο Gabriel χρειάστηκε να μείνει ξαπλωμένος κάτω από ένα φύλλο γυαλιού επί 16 ώρες. Η δράση καταγραφόταν εικόνα προς εικόνα, με τις μικροσκοπικές αλλαγές να δημιουργούν τελικά την ψευδαίσθηση της κίνησης. Τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν μέσα σε έξι ημέρες.

Σκέψου το λίγο: αυτό που στην οθόνη περνάει σαν μια παιχνιδιάρικη μεταμόρφωση, στο πλατό απαιτούσε επίμονη, σχολαστική εργασία. Αυτή η αντίθεση ανάμεσα στην ανεμελιά του αποτελέσματος και στον κόπο της κατασκευής είναι μέρος της γοητείας του.

Στις 26 Ιουλίου 1986, το «Sledgehammer» ανέβηκε στο Νο.1 του Billboard Hot 100. Και ποιο τραγούδι αντικατέστησε; Το «Invisible Touch» των Genesis, του πρώην συγκροτήματος του Gabriel. Μια απολαυστική σύμπτωση στην ιστορία των charts, που μοιάζει σχεδόν γραμμένη για μουσικό ντοκιμαντέρ.

Το 1987 ήρθε και η επιβράβευση του βίντεο: εννέα MTV Video Music Awards, ανάμεσά τους το Video of the Year. Το Guinness καταγράφει το επίτευγμα ως ρεκόρ περισσότερων βραβείων για ένα μεμονωμένο βίντεο στα VMAs. Παράλληλα, η επίσημη ιστοσελίδα του Gabriel αναφέρει ότι έγινε το πιο πολυπαιγμένο βίντεο στην ιστορία του MTV.

Το 2018, η Aardman επέστρεψε στα αρχικά αρνητικά για την αποκατάστασή του σε 4K. Ο Gabriel στάθηκε τότε σε κάτι ουσιαστικό: η χειροποίητη κατασκευή και οι ατέλειές της είχαν βοηθήσει το κλιπ να ξεχωρίσει.

Ίσως εκεί βρίσκεται και η απάντηση στο γιατί εξακολουθεί να μας τραβάει το βλέμμα. Μέσα σε κάθε παράξενη μεταμόρφωσή του αισθάνεσαι ανθρώπους να δοκιμάζουν, να επιμένουν και να διασκεδάζουν με μια ιδέα μέχρι να την κάνουν πραγματικότητα.

Πάτα play. Αυτή τη φορά, πρόσεξε και το μεράκι ανάμεσα στα καρέ.